به بهانه ی20 دی ماه سالروز شهادت میرزا تقی خان امیر کبیر، چند جمله ای در اشاره به شخصیت این مقام بزرگ می نویسم. غرض تنها ذکر نامی از امیر کبیر است و نه بیشتر.
 در بهار1277ناصرالدین شاه به کمک میرزا تقی خان قدرت سیاسی را به دست گرفت و امیر کبیر به عنوان صدر اعظم تعیین شد. هنگامی که امیر کبیر صدارتش را اغاز کرد دولت بسیار ضعیف شده بود. شورش در شهر های بزرگ_طغیان بابی ها _بی نظمی دستگاه اداری دولت و ارتش و ورشکستگی اقتصادی و گروههای رقیب مدعی شاه مسایلی بود که امیر کبیر می بایست بر انها فایق آید. تلاش امیر متوجه ایجاد یک دولت قوی شد.دولتی که نظم را به سراسر کشور بازگرداند و پیش شرط اصلاحات باشد. او توانست اصلاحات مهمی را در حوزه سیاسی و اقتصادی و اجتماعی انجام دهد.
اصلاحات سیاسی امیر متوجه عقلانی کردن دیوان سالاری پدر سالارانه  و کم کردن نقش شاه در مسایل سیاسی بود. اصلاحات سیاسی و اداری، مخالفت مقامات دیوان سالاری و خانواده سلطنتی از جمله مهدعلیا مادر شاه را برانگیخت. از سوی دیگر اصلاحات اقتصادی امیر منافع بسیاری از بازرگانان انگلیسی و روسی را به سود بازرگانان ایرانی محدود کرد. به همین علت روس و انگلیس در اتحاد با خاندان سلطنتی هسته اصلی مخالفت با امیر را تشکیل می دادند.لذا با توطئه انگلیسی ها و مهدعلیا امیر کبیر به شهادت رسید.اصلاحات امیر کبیر در دوره کوتاه صدارتش"سه سال و سه ماه" در خور تامل است. شهادت این مرد اصلاح طلب  و نخبه ایرانی را به همه دوستان تسلیت می گویم. روحش شاد و راهش پررهرو باد.
فاطمه عطارد-کارشناسی ارشد علوم سیاسی